Seni seviyorum demek istemedim baskasina. Sana karsi hissettigimin zerresini hissetmeden o kelimeleri sarfetmek sana olan hislerime ihanet etmek gibi geldi. Soyleyemedim. 2 erkek arkadasim oldu. Ikisi de cok ustume geldi bu konuda. Ama onlarin seviyorumlarina sadece biliyorum demekle yetinebildim. Sana yillar sonra soylenen seni seviyorumu, nasil baskasina birkac haftada diyebilirdim ki. Degersizlestirmez miydim sana olan hislerimi? Istemiyorum kimseyi sevmek. Senin gibi sevmeyecekler biliyorum.
6 saniyelik ses kaydina denk geldim. O kadar uzun zaman oldu ki sesini duymayali. Kalabalik ortamda dinleyemedim. Sessiz bir firsat bulunca duymak istedim tekrar sesini. Heyecanlandim. Kalbim yerinden firlayacak gibi oldu. Hic beklemiyordum. Orada anladim, sana karsi hislerim hic bir zaman dinmeyecek.
Ozluyorum. Sana anlatmak istiyorum. Anlatmamam gereken seyler ama senin disinda kimseyle paylasamadigim seyler. Dolup tasiyor sana yazilmis sozlerim. Aglamaktan baska bir sey gelmiyor elimden. Unutmayi denedim ama yine donup dolasip cikiyor yolum sana.
Bir dizi izliyorum. Yeditepe istanbul diye. Eskiden izlemistim. Cok hos dogal bir yapisi var. Ama bu sefer baskaydi. Her Yusuf'u gordugumde seni gordum. Askinda, masumlugunda, sabrinda, cabalarinda, acisinda ve en sonunda vazgecisinde. Hepsinde sen vardin. Bu aralar hic cikmiyorsun yine aklimdan.
Yillarca kimse girmedi hayatima. O vardi. Yeterdi de. O gitti, ben gittim. Seviyordum ama aliskin degildim sevmeye. Inandiramadim da zaten. Insan dolup tasan duygularini nasil tercume edemez. Nasil olur da hissettiremezsin. Seni seviyorum dedim. Benim icin dahasi yoktu. O ise inanmadi.
Herkesde her seyde onu goruyorum. Sanki herkes ona benziyor, sanki herkes onun gibi davraniyor. Ya da ben bir seyi ona benzetmek icin yer ariyorum. Bir erkek arkadasim oldu, sirf ona benziyor diye. O da yengec burcuydu. Ayni alinganliklar. Sorma. Benden birkac yas kucuktu. Akilliydi. Ciddi, uzun sureli iliski istiyordu. Bense anin tadindaydim. Beni cok severdi. Oyle boyle degil. Varsa yoksa ben. Ama orada ayristilar. Her cok seven onun gibi guzel sevemiyormus. Sevemedim onu, onu sevdigim gibi. Bir insan nasil boyle sabirla sevebilir. Hic bikmadan.
Herkes bir kere hayatinda sevilmeli. Cikarsizca. Ne guzel seydi sevilmek. Yanlislarla doluydu bu ask ama yine de masumdu. Hayatimda hic kimseye anlatamayacagim ama kendimle cok lez tartistigim, cok kez sohbet ettigim bir konu. Ne zaman aklima gelse icim isinir. Onun sevdigi gibi sevebilmek isterdim. Sevemedim.